धारा १७ भाग ३ – मौलिक हक र कर्तव्य

धारा १७ – स्वतन्त्रताको हकः

संवैधानिक विश्लेषण तथा कानुनी विवेचना

संवैधानिक सार, उद्देश्य तथा न्यायिक दृष्टिकोण

वैयक्तिक स्वतन्त्रता (Personal Liberty) विचार र अभिव्यक्तिको स्वतन्त्रता (Freedom of Thought & Expression) मनासिब प्रतिबन्धको सिद्धान्त (Doctrine of Reasonable Restriction)

१. संवैधानिक अवधारणा तथा कानुनी व्यवस्था

धारा १७ लोकतन्त्रको प्राणवायु हो। यसले वैयक्तिक स्वतन्त्रताका ६ वटा आधारभूत स्तम्भहरूको ग्यारेन्टी गर्दछ: (क) विचार र अभिव्यक्ति, (ख) शान्तिपूर्वक भेला हुने, (ग) राजनीतिक दल खोल्ने, (घ) संघसंस्था खोल्ने, (ङ) आवतजावत र बसोबास गर्ने, र (च) पेशा, रोजगार, उद्योग वा व्यवसाय गर्ने स्वतन्त्रता। यी अधिकारहरू निरपेक्ष भने होइनन्; राष्ट्रिय सार्वभौमसत्ता, अखण्डता, सामाजिक सद्भाव र सार्वजनिक नैतिकताको रक्षाका लागि "मनासिब प्रतिबन्ध" (Reasonable Restriction) लगाउन सकिने प्रतिबन्धात्मक वाक्यांश राखिएको छ।

२. संवैधानिक उद्देश्य र महत्त्व

खुला समाज, बहुदलीय प्रतिस्पर्धात्मक शासन प्रणाली, खोज पत्रकारिता र नागरिक समाजको स्वतन्त्रताको संवैधानिक रक्षाकवच धारा १७ नै हो।

३. न्यायिक अभ्यास तथा अदालतको दृष्टिकोण

सर्वोच्च अदालतले अभिव्यक्ति स्वतन्त्रतामाथि राज्यले लगाउने कुनै पनि बन्देज "मनासिब" (Reasonable), "आनुपातिक" (Proportional) र विधायिकी ऐनद्वारा समर्थित हुनुपर्ने नजिर प्रतिपादन गरेको छ। इन्टरनेट बन्द गर्ने वा गैरकानूनी धरपकड गर्ने कदमहरूलाई यसै धारा अन्तर्गत खारेज गरिएको छ।

४. सम्बन्धित संवैधानिक तथा कानुनी व्यवस्थाहरू

  • प्रेस काउन्सिल ऐन
  • विद्युतीय कारोबार ऐन, २०६३
  • राजनीतिक दल सम्बन्धी ऐन, २०७३
  • मुलुकी देवानी संहिता, २०७४
Advertisement