धारा २६६ – राष्ट्रिय सुरक्षा परिषद:
- (क)प्रधानमन्त्री – अध्यक्ष
- (ख)नेपाल सरकारको रक्षा मन्त्री – सदस्य
- (ग)नेपाल सरकारको गृह मन्त्री – सदस्य
- (घ)नेपाल सरकारको परराष्ट्र मन्त्री – सदस्य
- (ङ)नेपाल सरकारको अर्थ मन्त्री – सदस्य
- (च)नेपाल सरकारको मुख्य सचिव – सदस्य
- (छ)प्रधान सेनापति, नेपाली सेना – सदस्य
संवैधानिक सार, उद्देश्य तथा न्यायिक दृष्टिकोण
१. संवैधानिक अवधारणा तथा कानुनी व्यवस्था
नेपालको संवैधानिक संरचनाभित्र धारा 266 ले राष्ट्रिय सुरक्षा सम्बन्धी व्यवस्था (National Security) अन्तर्गत अत्यन्त महत्त्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गर्दछ। यस धाराले राष्ट्रिय सुरक्षा परिषद: सम्बन्धी स्पष्ट कानुनी मापदण्ड, दायरा र कार्यविधि निर्धारण गरेको छ। संवैधानिक विधिशास्त्रको दृष्टिले यस धाराको मुख्य उद्देश्य सार्वजनिक अख्तियारीको स्वेच्छाचारी प्रयोगलाई रोक्नु र संविधान प्रदत्त सीमाभित्र उत्तरदायी शासन सुनिश्चित गर्नु हो। यस धारामा समाविष्ट व्यवस्थाहरू राष्ट्रिय सुरक्षा परिषद, नेपाली सेनाको लोकतान्त्रिक नियन्त्रण, सीमा सुरक्षा को सैद्धान्तिक जगमा आधारित छन्। यसले राज्यका अङ्गहरूलाई आफ्नो अधिकार क्षेत्रभित्र रहेर पारदर्शी, निष्पक्ष र प्रभावकारी रूपमा कार्यसम्पादन गर्न निर्देशित गर्दछ। यस धारा अन्तर्गत निर्मित संघीय वा प्रादेशिक कानूनहरू संविधानको आधारभूत भावनासँग बाझिन नहुने संवैधानिक प्रत्याभूति समेत यसले प्रदान गर्दछ।
२. संवैधानिक उद्देश्य र महत्त्व
धारा 266 को मुख्य संवैधानिक उद्देश्य नेपालको समग्र राष्ट्रिय हित, सुरक्षा र प्रतिरक्षा नीति तर्जुमा गरी सेना परिचालनमा नागरिक सर्वोच्चता (Civilian Supremacy) सुनिश्चित गर्नु। नेपालको विगतका संवैधानिक अभ्यासहरूमा अधिकारको स्पष्ट सीमारेखा नहुँदा देखिएका अन्योल र स्वेच्छाचारितालाई अन्त्य गर्न संविधान सभाले यस धारा मार्फत सुदृढ व्यवस्था गरेको हो। यसले मुलुकको लोकतान्त्रिक रूपान्तरण, संघीयताको स्थायित्व र नागरिक सर्वोच्चताको प्रवर्धनमा ऐतिहासिक योगदान पुर्याउँछ।
३. न्यायिक अभ्यास तथा अदालतको दृष्टिकोण
न्यायिक अभ्यासमा सर्वोच्च अदालत तथा उच्च अदालतहरूले राष्ट्रिय सुरक्षा सम्बन्धी व्यवस्था (National Security) सम्बन्धी विवादहरूमा यस धाराको मर्मलाई विशेष प्राथमिकताका साथ व्याख्या गर्ने गरेका छन्। अदालतको स्थापित दृष्टिकोण अनुसार अदालतले सेना परिचालन मन्त्रिपरिषद्को सिफारिसमा राष्ट्रपतिको अनुमोदन र संसदको अनुमोदनको संवैधानिक परिधिभित्र मात्र हुनुपर्ने व्याख्या गरेको छ। यस धाराको मर्म विपरीत गरिएको कुनै पनि प्रशासनिक निर्णय, निर्देशिका वा कानूनी कदम धारा १३३ बमोजिम न्यायिक पुनरावलोकनको दायरामा पर्ने र अदालतबाट बदर हुन सक्ने स्पष्ट न्यायिक मान्यता रहेको छ।
४. सम्बन्धित संवैधानिक तथा कानुनी व्यवस्थाहरू
- सैनिक ऐन, २०६३
- नेपाल प्रहरी ऐन
- सशस्त्र प्रहरी बल ऐन, २०५८
- नेपालको संविधान २०७२, धारा 266
- न्याय प्रशासन ऐन, २०७३